De bamboe boemel van Battambang
Door onze out-of-sync in het aantal beschikbare reisdagen kwam toen een spijtig moment. Emlyn vertrok alvast richting Battambang en ik bleef nog een dagje chillen in Siem Reap. In Battambang zou hij in sneltreinvaart, een halve dag, alle highlights af te tikken en mij alvast wat tips mailen.
De bus naar Battambang
Ondanks een niet al te grote afstand van Siem Reap naar Battambang, ging de busrit toch weer gepaard met het nodig oponthoud door een oververhitte motor die gekoeld werd met een tuinslang en iets verderop een lekke band die verbluffend snel vervangen was.
In de loop van de middag kwam ik dan eindelijk aan in Battambang. Een leuk provinciestadje dat, zoals zo vaak in Aziatische steden, rond een centrale markt is opgebouwd.
Catherine en haar vriendinnen waren meegereisd met de bus naar Battambang en dus konden we in gezamenlijk een goede deal maken voor een aantal kamers in het Golden Parrot Guesthouse. Buiten werden we aangesproken door 'mannetjes' door ons voor $10 per persoon alle highlights in en om Battambang zouden laten zien de volgende dag.
De ananas valt niet ver van de bo....plant
Ananassen, je struikelt er over in Battambang. Op iedere straathoek vind je karretjes waar vers fruit verkocht wordt. Ananas is een vast onderdeel van het assortiment. En dat treft want ik ben er dol op. Maar, heb jij dat nou ook. Zodra ik aan een ananas denk en hoe dat groeit dat heb ik boom in gedachte. Gewoon iets palmachtigs, stevige stam van een paar meter hoog zodat de ananas lekker kan aanschurken tegen aan naburige kokospalm.
Vanaf vandaag zou de wereld voor altijd anders zijn. Battambang had namelijk de twijfelachtige eer om dat dat romantische beeld over hoe ananassen groeien compleet weg te vagen. Niks geen stamp, boom of hoog struikgewas. Een plant die nog geen meter hoog wordt met gebogen bladeren is het gewas waar ananassen aan groeien.
Ook voor de ananas zelf moet dit een teleurstelling zijn. Ben je na dagen, maanden, jaren (hoe lang doet zo'n ding erover?) eindelijk rijp, herstel eetrijp, kun je niet eens laten zien waar je hangt. "Ik hang hiehieeeeer!!! Kijk eens hoe mooi fris en fruitvliegvrij ik hier hang?!". Dat kan de ananas dus nooit meer roepen. Heeft ie ook nooit gekund trouwens. Een ananas ligt op de grond of hangt er hooguit net boven als ie mazzel heeft.
Je leest het goed dus. Na weer een tropische regenbui ligt een ananas in Battambang dus gewoon in de gore blubber. Regent het lekker lang en hard dan krijgt ie vast last van ananasschimmel, ananasrot of andere narigheid. Arm stuk fruit.
Anyway, ik heb vandaag tijdens mijn rondje Battambang highlights dus echt alles over ananassen geleerd. En ik vind ze nog steeds heerlijk. Oh ja, de ananaswijn om 9:15 uur was ook voortreffelijk hahaha!
De bamboeboemel van Battambang
Naast ananasplantages staat Battambang bekend om zijn bamboetrein. Het aantal toeristen dat Battambang bezoekt is nog vrij laag en dus kan men de toestroom nog aan met een enkele bamboetrein. Want ondanks dat Cambodja al jaren geen rijdende trein meer heeft gezien, ligt er nog wel een stuk enkelspoor bij Battambang.
Eén van de eigenschappen van enkelspoor is dat je elkaar niet kunt passeren. Dus wanneer er uit twee verschillende richtingen twee treinen naar elkaar toe rijden, wat doe je dan? Het antwoord op die vraag is, je breekt de trein af, waarmee je de andere trein voorrang geeft en je bouwt je eigen trein weer op.
Nou ja trein. Het gaat hier om een onderstel dat los ligt op een vooras en een achteras. Op het onderstel wordt een metalen frame geplaatst. Daarop worden weer bamboe matten gelegd en passagier en bagage ga je daar op zitten. Bij ons betrof de bagage ook zelfs een stel motor scooters.
De bamboetrein wordt aangedreven door een soort buitenboordmotor die met een soort kettingsnaar aan één van de assen gekoppeld is. Simpel en doeltreffend. Althans voor deze situatie dan. Want je moet je toch niet voorstellen dat zoiets door NS toegepast wordt op het traject Amsterdam - Rotterdam.
Na een heerlijk avondmaal met m'n Australische posse besloten we vroeg onder de wol te kruipen om alle indrukken van Battambang deze dag te verwerken.
Een paar dagen later nam ik afscheid van hen en legde ik mijn laatste etappe van deze reisroute af van Battamgbang terug naar Bangkok.