Tempel in de hens in Chiang Mai - blog
Voordat ik de Klongtour maakte, had ik al uitgecheckt bij New Siam II in Bangkok. Dit omdat ik met de nachttrein naar Chiang Mai zou vertrekken om 19:30 uur. Op het Hua Lamphong treinstation in Bangkok liet ik nog een heerlijke take away maaltijd klaarmaken voor in de trein en ik sloeg nog wat proviant in voor het vervolg van mijn route door Thailand van 4 weken. Hierna kon ik gaan genieten van een mooie treinreis van ongeveer 15 uur.
Het wat smalle bed lag prima. En zo'n stapelbed brengt je toch weer terug naar je kindertijd. En of het nu door de schuddende trein kwam of door iets wat de bloedsnelle kok op het station had staan klussen in zijn wok weet ik niet, maar het eind van de avond stelde ik zelf de diagnose 'racekak' bij mij vast.
Het gevolg was dat ik het aantal keer dat ik naar het toilet gerend ben in de trein die nacht, niet meer op 2 handen kan tellen. Een onhandige bijkomstigheid was dat wc's in treinen in Thailand iets anders zijn dan bij ons. In dit geval betrof het een roestvrij stalen wc-pot in Thaise stijl. Wat betekent dat je niet op de pot zit, maar de rand van de pot is aan beide kanten verbreed zodat je hier je voeten (schoenen!) op kunt zetten. Waarmee je dus gehurkt met je blanke kadetten boven de wc hangt.
Maar omdat het spoor in Thailand niet erg strak ligt, schudt en wiebelt de trein als een malle. Gelukkig zijn er links en rechts van het toilet beugels aan de muur bevestigd zodat je niet van de wc af stuitert. Mocht je sterk visueel ingesteld zijn, dan hoop ik dat je een goed beeld hebt gekregen van deze hachelijke sanitaire situatie.
Gelukkig verbeterde de situatie in mijn maag en darmen de volgende morgen bij aankomst. Maar ik voelde me de rest van de dag in Chiang Mai wel nog zo slap als een vaatdoek. Ik checkte in bij Libra Guesthouse waar ik in 2003 ook al eens geweest was. De nog even lieve familie stond al op het station klaar om me op te pikken. Chiang Mai is als Haarlem ten opzichte van Amsterdam; minder druk, minder stank, een stuk gemoedelijker en zeker zo leuk.
Buikschuivertje richting Wat Phrathat Doi Suthep
Na een goed nacht rust voelde ik me gelukkig stukken beter. Ik besloot een scooter te huren en een berg op te rijden naar Doi Suthep. Dit is voor locals één van de heiligste tempels van Thailand. Dat wordt over meer tempels gezegd heb ik het idee maar ik was erg benieuwd.
Doi Suthep is een tempel waar je wel iets voor moet doen. Met je luie krent op een scooter een berg op tuffen was blijkbaar niet voldoende want de Thai hebben als extra hindernis nog een trap van 320 treden aangelegd. Aan de kassa kocht ik een kaartje om vervolgens te starten met trede één. Er was ook een lift maar ik ben natuurlijk geen mietje. Wat me wel opviel is dat bijna iedereen wel een mietje bleek te zijn want op de slecht onderhouden trap ben ik welgeteld twee andere mensen tegen gekomen.
Boven stond een schitterende tempel met veel details, blind bling en een schitterend uitzicht op een in donkere wolken gehuld Chiang Mai. Na de trap omlaag geklauterd te zijn merkte ik pas dat er een heel stuk links van de kassa een enorme veel bredere makkelijkere trap naar boven liep, die de rest blijkbaar wel gevonden had en ik niet.
Inmiddels hadden de donkere wolken ook Doi Suthep bereikt en was het gaan regenen. Het was toevallig weer snacktijd en dus vergreep ik me aan een bak Thaise aardbeien en een fles verse passievruchtensap. Daarna ben ik rustig de berg afgereden met de scooter over een kletsnat wegdek.
Dat verliep gelukkig prima voor mij maar een stuk minder voor een lokaal stel dat bijna twee keer zo snel als ik de berg af scheurde en met die snelheid ook dacht een bocht te kunnen nemen. Een paar honderd meter voor mij, schoot hun scooter snoeihard onderuit schuin over de weg. Gelukkig hield de vangrail bij het ravijn hen en de scooter tegen. Wonder boven wonder kwamen ze er zonder al te veel kleerscheuren vanaf.
Beiden droegen geen helm en de bus een halve minuut later uit tegengestelde richting omhoog kwam rijden had geen halve minuut eerder geweest moeten zijn. Met de schrik in de benen kroop ik weer op de scooter om onderweg nog even een kijkje te nemen bij een waterval waar je ook een frisse duik zou kunnen nemen volgens de Lonely Planet Thailand maar dat bleek gezien de regen op dit moment niet meer dan een modderpoel te zijn.
Loy Krathong in Chiang Mai
Die avond keek ik mijn ogen uit in Chiang Mai tijdens het jaarlijkse Loy Krathong festival, Dit duurt een aantal dagen. Loy Krathong is het festival van het licht waar het Thaise volk de vier elementen; vuur, water, aarde en licht bedanken door het laten drijven op de rivier van een zelf geknutselde 'Krathong'. Dat is een soort kerststukje gemaakt van bananenbladeren, versierd met bloemen, wierrookstokjes en een kaarsje.
Tegelijkertijd wordt vooral in het noorden van Thailand ook het Yi Peng Festival gevierd. Ondanks dat de naam minder bekend is dan Loy Krathong, zijn de uitingen van het Yi Peng Festival wel veel bekender. Duizenden mensen laten 's avonds in het donker namelijk lampionnen van rijstpapier de lucht in gaan met daarin een brandende kaars.
De donkere hemel hangt daarom uren lang vol met enorm grote lampionnen. Bij veel tempels helpen monniken met het aansteken van de dikke brei in het bakje onderin de lampion. Ik kreeg een lampion door een paar locals aangeboden. Ook veel toeristen lieten een lampion op. En waar het iedereen lukte om hun lampion goed op te laten, kwam mijn lampion door een zacht briesje in een touw vol met tempelbellen terecht op vijf meter hoogte.
De lampion vatte direct vlam en iedereen schoot weg van de plaats des onheils. Gelukkig was het 'touw' en de tempelballen van metaal gemaakt waardoor dat niet in de fik vloog. Was ik daar toch bijna verantwoordelijk geweest voor het affikken van een boeddhistische tempel! Verder vloog er gelukkig niets meer in brand maar lullig voelde ik me wel.
En vandaag heb ik behalve lang uitgeslapen ook nog een leuke kookcursus gevolgd bij Smart Cooking in Chiang Mai. Daar heb ik mijn kookkunsten kunnen uitbreiden met het leren koken van diverse Thaise curry pasta's, Tom Kha Kai (kippensoep met galangal en kokosmelk) en loempia's. Uiteraard mochten alle deelnemers alles ook zelf opeten en dat was nog lekker ook!